بديل روايت كرد : رسول اللّه به او ( بديل ) دستور داد كه اسيران و اموال را در جعرانه حبس كند تا وى بيايد و وى چنين كرد . نظر نگارنده : بخارى آن را در تاريخ الكبير چنين آورده است : از سعيد اموى از پدرش از ابن اسحاق گفت : حديث كرد مرا ابراهيم بن ابى عبله « 1 » . . . همان‌طور كه در اصابه « 2 » آورده است . طبرانى هم آن را چنين آورده است حديث كرد ما را محمد بن راشد اصفهانى ، حديث كرد ما را ابراهيم بن سعيد جوهرى ، حديث كرد ما را يحيى بن سعيد اموى از محمد بن اسحاق ، حديث كرد ما را ابن ابى عبله از ابن بديل بن ورقاء . . . « 3 » 4 . گروگان‌گيرى و حبس كافران و باغيان در برابر اسارت و حبس مسلمانان فقيهان ما فتوا به جواز حبس اسيران اهل بغى ، در مقابله به مثل داده‌اند تا وسيله‌اى براى آزادى اسيران اهل عدل شود ، ولى اين عمل را براى حبس كافران ، متعرّض نشده‌اند گرچه در اين مورد روايتى - به فرض قبول سند - آمده كه نشان دهندهء فعل پيامبر است و شايد حكم در هر دو مورد يكى باشد ؛ چون مناط - كه دست‌يابى به رهايى باشد - يكى است . 1 . عن عمران بن حصين ، قال : كانت بنو عامر ، أسروا رجلين من أصحاب النبي فأسر النبي رجلا من ثقيف و أخذوا ناقة كانت تسبق عليها الحاجّ ، فمرّ به النبي و هو موثّق ، فقال : يا محمد ! يا محمد ! فعطف عليه . فقال : على ما أحبس و تؤخذ سابقة الحاجّ ؟ قال : بجريرة حلفائك من بني عامر و كانت بنو عامر من حلفاء ثقيف ، ثم أجاز النبي فدعاه أيضا : يا محمد ! فأجابه فقال : إنّي مسلم . فقال : لو قلت ذلك و أنت تملك أمرك ، أفلحت كلّ الفلاح . قال : ثم أجاز النبي فناداه أيضا ، فرجع إليه فقال : أطعمني ؛ فإنّي جائع . فقال النبي : هذه حاجتك ، فأمر له بطعام ، ثم إنّ النبي فادى الرجل بالرجلين اللّذين أسرا من أصحابه ؛ « 4 » عمران بن حصين گفت : بنى عامر دو تن از ياران پيامبر را اسير كردند در مقابل ، پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - مردى از ثقيف را به اسارت گرفت و آنان شتر سوارى حاجيان

--> ( 1 ) . تاريخ الكبير ، ج 2 ، ص 141 ، شمارهء 1979 . ( 2 ) . ج 1 ، ص 276 . ( 3 ) . معجم الكبير ، ج 2 ، ص 16 ، ح 1189 ؛ نك : ج 2 ، ص 118 . ( 4 ) . مصنّف عبد الرزاق ، ج 5 ، ص 206 ، ح 9395 ؛ تاريخ المدينه ، ج 1 ، ص 440 ؛ معجم الكبير ، ج 18 ، ص 190 ، ح 453 و 456 .